Siyaset dinamik bir olgu ve eylem biçimidir. Buna göre bir duruş ve tutum takınmayanlar, içinde bulunulan tarihi günlerin arifesinde aşılıp giderler.
Kandil ve Maxmur’dan giden barış gruplarını karşılamak üzere toplanan yüz bini aşkın Kürt halkının geliştirdiği sahiplenme Kürt sorununun demokratik yollardan çözülmesi gerektiğini çok net bir düzeyde ortaya çıkarmıştır. Bu karşılamada da görüldüğü üzere eşit-özgür birlikteliğin sağlanması noktasında tarihi günler yaşıyoruz. Tarihi momentum diye tabir edilen durum bu olmalıdır. Zira şimdiye kadar hiç düşünülmeyen, inkar ve imha siyasetinde diretmek isteyen çevrelerin düşünmek istemediği birçok olgu birer, birer pratikleşiyor. Alışık olmayan davranışlar sergileniyor. Olmayacaklar zincir halkaları gibi anlama kavuşuyor. Gelişmelerden anlaşıldığı kadarıyla kendi seyri ve akışı içinde devam da edecektir.

Kürt özgürlük hareketi yıllardır Kürt sorununun siyasal-demokratik yöntemlerle çözülmesi gerektiğini dile getiriyor. Dile getirmenin de ötesinde stratejik düzeyde buna uygun adımları büyük bir kararlılıkla atıyor. Gönderdiği yeni barış gruplarıyla bu temelde tarihi bir adımı daha atmış bulunuyor.
Siyasetin dinamizm istediğini, dinamizme sahip olmayan bir siyasetin çürümeye mahkum olduğu açıktır. Türkiye’de siyaset yürüten klasik sistem partilerinin inkârcı anlayışa sahip olmaktan kaynaklı dinamizmi yakalayamayan bir kafa yapısına sahip olduğu ortadadır. Zihniyeti öyle kurulmuştur. Bundan kaynaklı bildiğine inanır, gördüğü ve edindiği izlenim onun amentüsüdür. Bildik siyaset çizgisini yürütmek ile bu anlayışını değiştirmek deveye hendek atlatmaktan daha zordur.

Bu kurulu kafa yapısından dolayı yıllardır Kürt özgürlük hareketinin atmak istediği barış adımları engellendi. Uzatılan eller görmezden gelindi. Atılan her adım ya kuşkuluyla karşılandı ya da teslim olmanın bir adımı ve süreci olarak algılandığı için barış girişimleri savaşla karşılık buldu.
Çocukluğumuzdan beri edindiğimiz tecrübe, hep canlı zihinlerimizde kaldı. Çocukluğumuzda aidiyet olarak Türk olan çocuklarla oynadığımız oyunlarda ara sıra kavgalar çıkmıyor değildi. Tuhaf olan ise çocukça kavgalarımızda dövdüğümüz Türk çocuklarının ağzından çıkan ilk söz “bırak, yoksa sana gösteririm” oluyordu. Tuhaflığı dayak yemesine rağmen, tehdit etmeye devam etmesiydi. Yıllar geçtikçe bu tuhaflığı daha iyi anladık. Meğer olup biten her şey, yapılan her tehdit var olan, kurulan, inşa edilen egemen ulus zihniyetinden başka bir şey değilmiş.

Yıllardır gerillada kalan ve TC devletine karşı mücadele eden biri olarak, Kürt özgürlük hareketinin yaptığı tüm tek taraflı ateşkes çağrılarını biliyoruz. Egemen ulus zihniyetinin yaratmış olduğu psikolojinin ortaya çıkardığı tuhaflık hala tüm gerçekliğiyle yaşanmaya devam ediyor. Bu tuhaflığın en belirgin biçimi TC devletinin yıllardır, Kürt özgürlük hareketinin zayıfladığını, bitmek üzere olduğunu, tükendiğini nakarat halinde söylemesi olmuştur. Kafa yapısı bununla sınırlıdır. Zihniyeti bunun üzerinden kurgulanmıştır. Alışılan ve edinilen yaklaşım bu temelde somutlaşmıştır. Aşılması zor ve güç olması bu nedenledir.
Türk devlet sistemindeki tıkanmada belirttiğimiz bu anlayıştan kaynaklanıyor. Kürt Halk Önderi’nin yaptığı çağrı aynı zamanda siyasetteki tıkanıklığa da bir müdahaledir. Bu müdahale tarihi bir sürecin başlamasına vesile oldu. Önderliğin çağrısı üzerine gönüllü olarak barış elçileri olarak Türkiye’ye giden yoldaşlarımıza karşı devletin, muhalefetin, medyanın cümle cemaat mikrofonu eline alan ve konuşanlarında ortak dile getirdikleri “PKK’liler teslim olmaya geliyor, yakında diğerleri de gelecek” gibi oldukça düz, mantıktan uzak, şoven, tahrikçi ve büyük bir sorumsuzluk örneği sergilemeleri süreci provoke etmekten öte bir anlam ifade etmiyor.

Doğrusu insan bu zihniyeti anlamakta zorlanıyor. Gerçekten de derya kadar kan akmasına taraf olacak bir zihniyeti anlamak zor. Ama söz konusu olan mantalite Türk zihniyet yapısıysa, insan anlamakta pek zorlanmıyor. Çünkü mantık ve kafa yapısı oldukça düz ve şovenist bir yapıya sahiptir. Bu mantık üzüm yemekten çok bekçi dövmeye alışıktır. Oyun bozanlık deyimi tam da bu durumu ifade ediyor.

Söylediklerimizin doğru olduğunu barış elçilerinin Türkiye’ye geçmesinden sonra söylenenlerden anlıyoruz. Sözde en sorumlu yaklaşması gereken kişilerin başında İçişler Bakanı geliyor. “Daha gelecekler, 150 kişiyi bekliyoruz” diye yalan beyanat vermesi, tam bir dezenformasyon örneğidir.

Kürt özgürlük hareketinin attığı bu samimi ve iyi niyet göstergesi adıma karşın, TC hala uçaklarını Medya Savunma Alanları üzerinde gözdağı için gezdiriyor. Hep marjinal kamlı ve tıkanmış-kısır bir siyaset çizgisi izleyen bir Baykal provokatörce konuşmalarını sürdürüyor, sözde ‘milliyetçi’ Bahçeli küfürlü konuşmaktan öte bir yetenek göstermiyor. İnkar sisteminin en sadık takımı medya “teslim oldular” teranelerinden vazgeçmiyor. Bu süreçte görece biraz sorumluca yaklaşım gösteren Abdullah Gül oluyor.

Söylemek istediğimiz şudur: Tarihi süreçlerde sergilenmesi gereken duruş da tarihi içerikte olmalıdır. Her şeyden önce sorumlu yaklaşılmalıdır. Tarihi süreçlerde tarihi tutum ve davranış sergilemeyenlerin, ahlaki yoksunlukla yargılanacaklarına ve tarihin çöplüğüne atılacaklarına dair bir kuşku yoktur. Ne yazık ki bugün Türkiye cephesinde yaşananlar, yukarıda izah edilen zihniyet yapısından kaynaklı çok ahlaki olmamaktadır.

Bunun için bir an önce herkesi ama herkesi ahlaki ve politik bir tutum sergilemeye davet etmek hem hakkımız, hem de herkese yakışan davranış olacaktır.

Kasım Engin

Kürdistan Stratejik Araştırmalar Merkezi

www.lekolin.org-net-info

{rokintensedebate}