Yüz yıllık inkâr rejiminin kolayca değişmeyeceğini biliyoruz. Kolay değişim olmadığı için bu kaos sarmalı yaşanıyor. Kürt Halk Önderi, Kürt sorununun çözümünü kolaylaştırmak için, demokratik cumhuriyet ve demokratik toplum projesi ve paradigmasını Türkiye’nin demokratikleşmesi için geliştirdi. Bölünme olmayacağına göre, Kürtler ulus devlet modelini aştıklarına göre, Türkiye’nin sınırları içinde eşit ulusal haklara dayalı bir çözümü halklar için daha yaşanılır bulduklarına göre devleti ve hükümeti yönetenlerin korkuları nedir acaba? Hareket ve davranışlar kişinin niyetini açıkça ortaya koyar. Bu durum devlet yönetimleri için de geçerlidir. Anlayabildiğimiz kadarıyla devletin Kürt halkını hala asimile etme zihniyetinden vazgeçmediğini görüyoruz. Rojava’ya saldırı planlarının yapılması, Rojava özgürlük güçlerinin de silah bırakmasını istemek, Rojava Özerk Yönetiminin Şam merkezî hükümetine entegre olmasını istemek ve Rojava’nın statüsüz kalması için uluslararası sahada diplomasi yürütmek, bütün bunlar için her türlü tavizi vermek Türkiye’nin Kürtler konusundaki niyetini açıkça ortaya koymaktadır. Kürtlerin ayrı bir ulus olduklarını hala kabul etmek istemeyen bir taşlaşmış zihniyet yapısı var. Kürt halkının hiçbir ulusal hak ve hukuka sahip olmasını istemiyorlar. Devlet zihniyeti için Kürt halkı adında bir halk yoktur, emperyalizm uydurduğu ve Türkiye’yi bölmek için sonradan var edilen bir halk var, devletin Kürt halkına yaklaşımı böyledir.
Oysaki, Kürt halkına devlet tarafından yüz yıldır giydirilen elbiseyi Türkiye giydi, giyiyor. Kürt halkını asimile etmek için emperyalist güçlerin adeta oyuncağı oldu, her yerde emperyalizm tarafından kullanıldı ve bunun için pazarladığı bir şeyi kalmadı. Kendi dışındaki Kürtlere bile düşmanlık yapan bir ülke kendi içindeki Kürtlere ne yapmaz ki? Kendi içindeki Kürtlere çok kötülük yaptığı için kendi dışındaki Kürtlere bu kadar kötülük yapıyor. Kürtler barış elini uzattıkça daha çok insanlıktan uzaklaşan bir kafa yapısıyla Türkiye demokratikleşemez. Türkiye’de devleti yöneten zihniyetle Osmanlı’nın son dönemlerindeki zihniyet aynıdır ve bu zihniyet koskoca bir imparatorluğu yok etti. Mevcut durumda, Türkiye Osmanlı’nın son dönemlerindeki durumu yaşıyor. Kürt Halk Önderi devleti bu çıkmazdan çıkarıp adam etmek ve demokratikleştirmek için varını yoğunu ortaya koyuyor ama taşlaşmış beyinler hala fetihçi zihniyetiyle hareket edip imparatorluk kurma hayalleriyle hareket ediyorlar. Bu saatten sonra, kaybeden Kürtler olmayacaktır. Kürtler daha nelerini kaybetsinler? Kürtler çok şey kaybettikleri için çok şey kazanacaklar. Kaybedilen değerler büyük bir Önderlikle tekrar kazanılıyor ve Türkiye halklarına da kazandırılması hedefleniyor. Türkiye’de demokrasiye duyarlı bir zihniyet olsaydı çözüm süreci en azından belli bir olumlu gelişme sağlardı.
Dünyada, demokrasinin ne olduğunu açıklayamayacak tek yönetim Türkiye devlet yönetimidir. Demokrasiye en yabancı devlet yönetimi Türkiye devlet yönetimidir. Demokrasiye bu kadar yabancı bir devlet sadece Kürtlere değil Türk halkına da bin bir acı çektiriyor. Küçük bir bürokrat, asker, sermaye eliti toplumun tepesine çöreklenmiş saltanat sürdürüyorlar, toplum ise adeta kaderine terk edilmiştir. İşte Kürt Halk Önderi bütün Türkiye halklarının demokratik devrimci Önderi olarak demokratikleşme konusunda devlete adım arttırmaya çalışıyor. Bazı çakma solcular ve ilkel milliyetçi ulus-devletçi Kürtler de, bu durumu Kürt ulusal değerlerinden uzaklaşma, burjuva sınıfıyla uzlaşma ve reformizm olarak ele alıyorlar. Bu çevrelerin masa başı lafazanlık ve gevezelik yapan küçük marjinal kalmış ve hiçbir zaman bir etkileri olmamış çevreler olarak görüyoruz. Kürt Halk Önderinin atmış olduğu olumlu adımlara karşılık olarak AKP hükümeti tarafından bir olumlu adım hala atılmış değil. Eğer olumlu bir adım atılmazsa şimdiki sürecin akıbetinin de önceki süreçlerin akıbeti gibi olacağını bilmek gerekiyor. Görüşmeler yapıldıktan sonra, artık ciddi adımların atılmasıyla Kürt sorunu çözülür ve Türkiye köklü bir şekilde demokratik değişim yaşar. Devrimci demokrat güçlere yönelik yapılan operasyonlar, karşı tarafın ciddiyetsizliğini ve çözüm niyetleri olmadığını ortaya koyar. CHP içinde bazı olumlu yaklaşımlar olsa da, ulusalcı Kürt düşmanı kesimlerin daha baskın olduklarını görüyoruz. CHP bu haliyle nasıl doğru bir muhalefet partisi olabilir? Kürt halkından, Alevi inancına sahip geniş toplumsal kesimlerden destek alıp da, Kürt halkının ulusal mücadelesini hala terör olarak görmek aslında Türkiye’ye zarar vermekten başka bir şey değildir.
Meclis ve seçimler bir işe yaramadığını göre, Kürtler ve Alevi inancına sahip geniş toplumsal kesimler bir sonraki seçimlerde CHP’ye neden destek verdiklerini düşünüp öyle sandığa gidecekler. Çünkü böyle ölü ve çok hantal ve bir işe yaramaz muhalefet olmaz. Papağanlar gibi, devletin bekası ve kırmızı çizgilerimiz diyerek Kürt sorunu çözülmez ve Türkiye düze çıkarılmaz. Kürt halkının da kırmızı çizgileri var, o da Kürt halkının ulusal varlığının kabul edilmesidir. Kardeşlik eşit ulusal haklara dayalı demokratik bir düzende olur. Artık oyalama taktiğini bir tarafa bırakıp Kürt sorununa ciddiyetle yaklaşmak gerekiyor. Türkiye kan kaybediyor ve bu kan kaybını Kürt sorununun çözümü durdurabilir. Aksi takdirde, Suriye’de yaşanılan kaos misli misli Türkiye’de yaşanılır. Bunlar olası gerçeklerdir. Kürtlerin yerine başka bir halk olsaydı başka seçenekler üzerinde dururlardı. Bugün Kürtleri tanımak istemeyenler yarın öbür gün Kürt halkına muhtaç olurlar çünkü gidişat bunu gösteriyor. Kürtsüz bir Orta Doğu artık olmayacak. Kürtlere Orta Doğu’da yer verilmesini istemeyen bir Türkiye, eğer Kürtleri kaybederse yarın öbür gün yalnızlaşır. Kürtlerin varlığıyla ve desteğiyle var olanlar Kürtleri kaybettikleri an, bir bitişi yaşarlar.
Kemal SÖBE
