11 Nisan 2014 Cuma Saat 05:52
Têghiştina hebûnê hêj yek ji têgiştinên sereke yên ku di felsefeyê de dibe mijara nîqaşê ye. Li ber serê hebûnê zeman jî heye. Mirov nikare herduyan ji hev cuda bike, çawa ku hebûn bê zeman nabe, zeman jî bê hebûn nabe. Meha Adarê û hemû demên salê jî weke vê têgihiştinê ne , ji hev cudakirin ne gengaz e. Zeman bi temamî bi hebûnê re girêdayî ye. Têkiliya di navbera herduyan de heyî, herî zêde bi bûyînê re heye . Adar jî, bi tevahî bi biharê re girêdayî ye. Têkiliya di navbera herduyan de herî zêde bi bişkivîna xwezaya ekolojîk ve girêdayî ye.
Li gori min çawa ku ceste bêyî ruh nabe, yan ji bo ceste bibe ceste û hebûna xwe diyar bike pêwîstî bi hêzeke ku karibe hebûna wî cesteyî bide diyarkirin heye. Bêguman, ya hebûna ceste diyar dike jî ruh bi xwe ye. Meha Adarê û hemû mehên salê jî weke hebûn û zeman an jî weke ruh û cestene, zincîrwarî bi xelekan bi hev re girêdayî ne. Yek yekê temam dike. Lê meha herî zêde nêzî rastî û heqîqeta salê ye, Adar bi xwe ye.
Çawa ku Mezepotamya bû dergûşa hemû mirovatiyê, ji çanda gelên azadîxwaz û hemû civakên li derveyî desthilatdariya mêtînger re jî pêşengî kiriye, wisa jî, meha Adarê ji hemû mehên salê re dergûşî û serkêşiyê dike.
Bi taybet meha Adarê ji bo gelê Kurd û hemü gelên mazlum û bindest li hember hêzên dagirker,desthilatdar û dijminê gelan bûye meha berxwedan û têkoşînê. Sedema serke ya pîroziya vê mehê, serkeftina Kawayê Hesinkar a li hember Dehakê zalîm e. Di vê mehê de agirê azadiyê ji aliyê Kawa ve tê pêxistin û ronahiya xwe dide gelên herêmê yên bindest. Ev meh, meha geşbûna agirê azadî û serkeftina rûmetê ye.
Adar roja nû. An ku Newroz e. Adar mizgîniya hatina biharê û coş û kelecana dilê xwezayê ye. Di dîroka gelê Kurd de Adar, bi Newrozê ketina keft û lefta têkoşînê û beza ber bi azadiyê ve ye. Adar dawiya zivistanê, destpêka herikîna xweşikiyên salê ye. Çawa Newroz roja nû ye, di heman demê de li hember bêdadî, zilm, zor û zehmetiyan serîrakirin û meha raperînan e. Lewma Adar, meha cejn û pîrozbahiyên hest û ramanên gel û civakên azadîxwaz û xweragir e.
Zivistan, bi cemed û sira xwe, bi seqem û sariya xwe, bi bêderametiya xwe herî zêde zilamê serdest û çanda bavselariyê tîne bîra min. Lewma ji bo min Adar çanda dayîkê, herikbariya jiyana afirîner û parvekin û xweşikbûna jiyana azad e. Adar jin û dayîkek afirîner û berxwedêre li hemberî sir û seqemên sivistanê. Bi germiya xwe Adar hembêza dayîka min a pîroz e.
Bi pir rengî, pir dengî, xeml û xêla xwe ve meha azadî, xwişk û biratiya gelan, meha bedewî û delaliya parvekirinane Adar. Adar banoya salê, serkêşa govenda têkoşînê ye di hiş û hestê her mirovek azadîxwaz de.
Zerdeşt Şengalî
